दुर्गा सप्तशती प्रथम अध्याय

तुझ्याहसण्याची सफर, माझ्याजीवनात झाली मंजुर. होतेजगासारखे दूर, तेतू आलीस, झालो भरपूर.

'त्या पावसात भिजलेली ती पहिली भेट, आजही अंगणात आठवणींची ओल आहे. कधी थेंब, कधी स्पर्श, तुझं प्रेम अजूनही जपलेलं आहे. '

'तुझी आठवण माझ्या मनीची साठवण, विचलित होते मन जेव्हा, आठवतो तो अखेरच्या भेटीचा क्षण.. नसे कोणी संगती सोबती.. उडून गेले सारे पक्षीगण.. घरटे माझे सुनेच.. अन सोबतीला फक्त आठवण…!!'

तुझ्याआठवणींची वंदनवार, मनात उठतेलहर after लहर. दिसत नाहीतरीही दिसतोस सारखा, हृदयात राहिलास तूगाठोळ्या सारखा.

'गोड आठवणी आहेत तेथे हळुवार भावना आहेत.. हळुवार भावना आहेत तेथे अतुट प्रेम आहे.. आणि जिथे अतुट प्रेम आहे तेथे नक्कीच.. तू आहेस…..'

'आठवणी म्हणजे काळाची सावली, जी आपल्या सोबत कधीही सुटत नाही. काळ थांबत नाही, लोकं बदलतात, पण त्या सावलीचं अस्तित्व कायम राहतं.'

'त्या फाटलेल्या वहीत तुझं जग आहे, शब्द हरवले, पण भावना जपल्या. कधी कविता, कधी शायरी, तुझं अस्तित्व त्या पानांमध्ये आहे.'